Απο την

Περί ελληνικής γλώσσας σε διαφημίσεις και έντυπα

Χρειάστηκε να κάνω μια έρευνα για τις ελληνικές διαφημίσεις του παρελθόντος.

Και είχαν όλες μία άλλη τρυφερότητα. Ήταν σαν χάδι στην ψυχή.
Ένα παράθυρο στην καλαισθησία.
Στιβαρά ελληνικά, απίστευτης δυσκολίας γραφικά για την εποχή, καμία χυδαιότητα…

Και σε αντίθεση με τότε, σήμερα στην εποχή της και καλά πολιτικής ορθότητας παρατηρώ να χρησιμοποιούνται γυναίκες με ψεύτικα μαλλιά, ψεύτικα δόντια, ψεύτικα νύχια, ψεύτικες βλεφαρίδες, ενδυμασίες ασύλληπτης ακαλαισθησίας.

Όλοι οι άνθρωποι της επικοινωνίας, των τεχνών και της εικόνας φέρουμε τεράστια ευθύνη. Γιατί συνδιαμορφώνουμε υπό μία έννοια τη γλώσσα, την αισθητική, την οπτική της εποχής.

ΥΓ. Παρατηρώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ελληνικά περιοδικά με εξώφυλλα στα αγγλικά ενώ απευθύνονται σε ελληνικό κοινό. Οι διευθυντές σύνταξης έχουν ΤΕΡΑΣΤΙΑ ευθύνη. Δεν έχω δει ποτέ γαλλικό, ισπανικό, πορτογαλικό ή ιταλικό εξώφυλλο κ.ο.κ. γραμμένο στα αγγλικά.

Παρατηρώ ακόμα αρθρογράφους που ανά 3 λέξεις γράφουν αγγλιστί, κατηγορίες σε ελληνικούς ιστότοπους που είναι γραμμένες στα αγγλικά άνευ λόγου και αιτίας, διαφημίσεις για το ελληνικό κοινό που οι κειμενογράφοι κρίνουν ότι η χρήση της αγγλικής την κάνουν πιο μοντέρνα και αγράμματοι παρουσιαστές που πετάνε αγγλικές λέξεις δήθεν τυχαία για να δείξουν ότι έκαναν και ένα πέρασμα από τα εξωτερικά. Αγγλικές λέξεις τις οποίες συνήθως τις χρησιμοποιούν σε λάθος πλαίσιο και με λάθος προφορά.

Παρατηρώ μαγαζιά, αναφέρω χαρακτηριστικά ένα που το αγαπώ πολύ όπως πχ. «Η κιμωλία» που αν την είχαν άλλοι ιδιοκτήτες θα την είχαν βαφτίσει «chalk». Έχοντας ζήσει πάρα πολλά χρόνια στο εξωτερικό και έχοντας πολλούς ξένους φίλους σας εγγυώμαι ότι ο ξένος με μεγαλύτερο ενδιαφέρον θα μπει σε ένα μαγαζί που λέγεται «κιμωλία» πάρα σε ένα άλλο που λέγεται «chalk». Το ίδιο και με τις εκπομπές τηλεόρασης. Δεν γίνεται να απευθύνεσαι στο ελληνικό κοινό, να κάνεις εκπομπή λόγου και να λέγεσαι «τσου τολκ». Δεν γίνεται. Συγγνώμη.

Και κάτι ακόμα προς όλα τα κανάλια. Δεν μπορώ να βλέπω μια σειρά, ειδικά οταν αυτή είναι εποχής, π.χ. Τα καλύτερα μας χρόνια, το Κόκκινο ποτάμι, τις Άγριες Μέλισσες» και πάνω δεξιά να αναγράφεται ένα hashtag με αγγλικούς χαρακτήρες τύπου #agriesmelisses, γιατί με πετάει εκτός εποχής, εκτός κατάστασης και κλίματος.

Και φυσικά να μην αναφερθώ σε influencers της πλάκας που το κοινό τους είναι 100% ελληνικό αλλά γράφουν μόνο στα αγγλικά ενώ έδωσαν τρεις φορές το lower για να περάσουν. Ενώ θα μπορούσαν να γράφουν αν τόσο το επιθυμούν και στις δύο γλώσσες.

Αυτή η ξενομανία προέρχεται κυρίως από αυτούς που δεν μιλάνε ούτε αγγλικά ούτε ελληνικά.

Και δεν μπορώ να το κατανοήσω πως γίνεται να έχεις το ομορφότερο αλφάβητο του κόσμου. Να σου έχε δοθεί το «ωμέγα», το «φι», το «ύψιλον», υπέροχα γράμματα με καμπύλες με τόση μουσικότητα και εσύ να γυρνάς την πλάτη σε αυτό, όταν τα fraternities/αδελφότητες στα πανεπιστήμια στις ΗΠΑ χρησιμοποιούν για τους τίτλους τους το ελληνικό αλφάβητο.

Έχουμε με διαφορά την ωραιότερη, την μουσικότερη, την πιο τέλεια γλώσσα υπό την έννοια της μη ατέλειας. Οι άνθρωποι των περιοδικών, των εφημερίδων, του κινηματογράφου, των ντοκυμαντέρ, του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης, οι δημοσιογράφοι, οι κειμενογράφοι, οι γραφίστες, οι άνθρωποι σε θέσεις κλειδιά πρέπει να ξέρουμε ότι φέρουμε την μεγαλύτερη ευθύνη. Όλοι μας.

Related Posts