Απο την

Αντώνης Τσαπατάκης-Safe Water Sports: Όλη η διαδρομή

Ήταν φθινόπωρο του 2017.

Θυμάμαι πολύ καλά το πρώτο μας τηλέφωνο.

Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει και εσείς ή αν είναι μόνο δικό μου μικρό φετίχ που έχει ριζώσει μέσα μου με τα χρόνια, αλλά νομίζω πως όταν καλείς κάποιον, ο ήχος δεν ηχεί πάντα με τον ίδιο τρόπο. Το “τουυυ” δεν είναι ποτέ ίδιο .

Ακούγεται αστείο;

Και όμως, εγώ από το “τουυυ” προοικονομώ εν ολίγοις την εξέλιξη.

Ο ήχος του δικού του τηλεφώνου στα αυτιά μου ηχούσε παιχνιδιάρικος, ζωηρός.

-“Ευτυχία, εσύ;”

-“Aντώνη;”

Θυμάμαι σαν χτες, αυτή τη ζεστή γνώριμη, ραδιοφωνική φωνή που ακούτε και εσείς.

Νομίζω πως είμαι καλή με τις φωνές. Ίσως γιατί τις παρατηρώ. Η φωνή, έλεγε ο πρώτος μου μέντορας στο ραδιόφωνο o Πάρις, είναι ο μισός άνθρωπος.

Η φωνή του άλλαζε. Χαμήλωνε, ζωήρευε.

Και κάποιες στιγμές, έκανε παύσεις.

Και μαζί του και εγώ.

-Τι άλλο θες να με ρωτήσεις. Έλα πες το. Αλήθεια Ευτυχία. Ρώτησέ με ότι θες. Μην το σκέφτεσαι.

Και το εννοούσε.

-Αντώνη, τι εννοείς, όταν λες σε πολλές ομιλίες σου πώς είσαι όρθιος;

-Ότι είμαι όρθιος.

Και δεν ξέρω πως να το περιγράψω, δεκάδες μικρά κομμάτια έσκασαν μέσα στο μυαλό μου σαν πυροτεχνήματα.

Ναι είναι όρθιος. Είναι όρθιος. Γιατί η ψυχή του είναι όρθια και προχωράει.

Και αυτές οι δύο λέξεις θα αποτελούσαν τον κορμό του σεναρίου.

Η μία ερώτηση, κάθισε πάνω στην άλλη και όλες μαζί άρχιζαν να φωτίζουν το δικό του πολύχρωμο παζλ.

Και κάπως έτσι ξεκινήσαμε.

Δεκάδες τηλεφωνικά ραντεβού, με τον Αντώνη να μου μιλάει για τα παιδικά του χρόνια, για τα Χανιά, για τη ζωή του στη Θεσσαλονίκη, για το πώς η Κρήτη και η Μακεδονία είναι σώμα από την ίδια μήτρα, για τη ζωή του, για το ατύχημα, για τον αθλητισμό, για την πολιτική. Για την δική του Ελλάδα.

Ζωήρευε, χωρίς ανάσα, όταν μιλούσε για τους ανθρώπους της ζωής του, την οικογένειά του, τους φίλους του αλλά και όλο αυτό το τεράστιο κύμα αγάπης που δέχεται καθημερινά από ανθρώπους που τον αγαπάνε και ας μην τον έχουν δει ποτέ.

Προσπαθούσα να συλλέξω κάθε δυνατή πληροφορία, οτιδήποτε είχε γραφτεί για τον ίδιο, με στόχο να γράψω το σενάριο της δικής του βιογραφικής ταινίας μικρού μήκους.

Η φωνή του γινόταν πιο μπάσα, όταν μιλούσαμε για το πρώτο διάστημα μετά το ατύχημα, για τις ζήλειες, για τις αδικίες, την δικαίωση, τον αγώνα, τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για το πώς κάνει όλα αυτά που δεν κάνει κανένας άλλος. Για την ασύλληπτη αυτή δύναμη.

Κάποια στιγμή, ξαφνικά μου είπε:

Νόμιζα πως τίποτα ποτέ δεν μπορούσε να συμβεί σε εμένα.

Πάυση.

Παύση.

-Ευτυχία;

-Αντώνη, αυτή θα είναι η αρχή. Έτσι θα ξεκινήσουμε, είναι καταπληκτικό. Πώς σου φαίνεται το: “Δεν πίστευα στην ασφάλεια. Πίστευα πως ήμουν άτρωτος».

Είχαμε την αρχή.

Όταν του έστειλα την πρώτη εκδοχή, πριν πατήσω “Αποστολή” είχα μια γλυκιά αγωνία, αν θα του άρεσε όσο και σε εμάς, αν είχα καταφέρει να συμπυκνώσω μια ζωή σε λίγες γραμμές. Απάντησε σε λίγα λεπτά. Πετούσαμε από χαρά.

Το’χαμε.

Κρήτη Μάιος 2019

Προσγειώθηκα στα Χανιά νωρίς το πρωί, πριν από την υπόλοιπη ομάδα.

Αν και Πρωτομαγιά όλα ήταν καλοκαίρι. Ο Αντώνης ήταν στην προπόνηση.

Ο ήλιος της Κρήτης έκαιγε το δέρμα μου, νοίκιασα ένα αμάξι, έβαλα το ραδιόφωνο και από τα μεγάφωνα ηχούσε μια κρητική λύρα.

Πήρα την μεγάλη στροφή που σου αποκαλύπτει το απέραντο μπλε της Κρήτης.

Ήμουνα στον παράδεισο.

Έφτασα σπίτι του με μια γλυκιά αγωνία.

Με τον Αντώνη

Το χέρι του με χαιρέτησε ζεστά. Έκανε βλεμματική επαφή.

Ήταν σαν να συνεχίζαμε την κουβέντα από εκεί που την είχαμε αφήσει στο τηλέφωνο.

Η μαμά του έφερε σκαλτσούνια, όλα στο σπίτι απέπνεαν μια απέραντη ζεστασιά, αυτή την υπέροχη θερμοκρασία, της Κρήτης.

Άρχισα να γυρίζω τα Χανιά με ένα σημειωματάριο και ένα χάρτη ανά χείρας.

Έβλεπα από κοντά όλα τα διαφορετικά μέρη για το γύρισμα και συναντούσα διαφορετικούς ανθρώπους που όλοι ήταν πρόθυμοι να μας βοηθήσουν.

Οι υπέροχοι άνθρωποι από τα Chania Surf Club και από το Platanias Watersports, τα μέρη που θα κινηματογραφούσαμε όλες τις θαλάσσιες δραστηριότητες.

Τα σπάνια παιδιά από την Εθελοντική Ναυαγοσωστική Μονάδα Ναυτικού Ομίλου Χανίων. Ένα σύνολο σπάνιων ανθρώπων. Εκεί για τον Αντώνη. 

Είχα μιλήσει με όλους και τηλεφωνικά αλλά τώρα μπορούσα να συνδυάσω το όνομα με ένα πρόσωπο. Και αυτό έχει τεράστια δύναμη.

Γιατί το όνομα αποκτά πρόσωπο και η βοήθεια σχήμα. 

Όλοι έτειναν το χέρι τους. Ήταν συγκινητική η φιλοξενία της Κρήτης από το πρώτο λεπτό. 

-Ότι χρειαστείτε είμαστε εδώ.

Είχαμε τόσα πολλά να κάνουμε και τόσο λίγο χρόνο.

Κατά τις 10 το βράδυ έφτασα στον Μανώλη Περόγιαννη, τον φυσικοθεραπευτή. Τον υπέροχο αυτό άνθρωπο.

Μιλούσαμε μέχρι τα μεσάνυχτα.

Μπήκα ξέπνοη αργά το βράδυ στο ξενοδοχείο. Η Κρήτη μου είχε ανοίξει την αγκαλιά της.

Ο Αντώνης στα γυρίσματα ήταν αποκάλυψη.

Ακούραστος και συνεργάσιμος, σε τόσες διαφορετικές τοποθεσίες, στον Πλατανιά, στο κέντρο των Χανίων, παντού.

Βούτηξε δεκάδες φορές σε παγωμένα νερά, έκανε sup, jetski, κολύμπι. Τα έκανε όλα. Χωρίς σταματημό. 

Για το τέλος είχαμε αφήσει το Σεϊτάν Λιμάνι.

Θέλαμε να φτάσουμε εκεί για να αποτυπώσουμε το πλάνο που επιπλέει στο νερό και κολυμπάει.

Το τοπίο δεν περιγράφεται. Μόνο εντυπώνεται. 

Τα νερά παγωμένα. 

-Αντώνη, θα βουτήξεις; Αν δεν θες δεν πειράζει. Έχουμε υλικό.

-Μου κάνεις πλάκα; Πες μου μόνο πότε θες να βουτήξω.

Τα εισιτήρια μας ήταν για εκείνο το βράδυ. Είχε αρχίσει να πέφτει το σούρουπο.

Αποφασίσαμε ομόφωνα να παραμείνουμε για ακόμη ένα βράδυ. Ήμασταν τόσο κουρασμένοι, τόσο εκστασιασμένοι, τόσο πεινασμένοι. 

Πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

-Ραντεβού στο Παλλάς μας είπε.

-Πρέπει να αποθηκεύσουμε το υλικό, του είπα.

-Όλα γίνονται στο Παλλάς.

Τον ξέρουν όλοι.

Το “Παλλάς” είναι το Χανιώτικο σπίτι του. Ο κόσμος μας διακόπτει διαρκώς. Όλοι θέλουν κάτι να του πουν. Άλλοι αστειεύονται, άλλοι τον ρωτάνε διάφορα.  Μιλάει με υπομονή σε όλους ακόμα και όταν το βλέπεις πως είναι κουρασμένος.

Ο Αντώνης είναι ευθύς, συγκεκριμένος, ντόμπρος, χωρίς περιττά στολίδια. Ακομπλεξάριστος, γήινος και σκληραγωγημένος από τη ζωή την ίδια αλλά ταυτόχρονα και άπιαστος.

Είναι βαθιά ευγενής.

Είναι εγκρατής, με μία σπάνια εγκράτεια που όμοια δεν έχω ξαναδεί. Δεν πίνει, δεν τρώει τίποτα έξω από το προγραμματισμένο. Βλέπει μπροστά του μόνο την Ολυμπιάδα.

Μπαίνει πάντα κατευθείαν στο θέμα. Έχει άποψη. Δεν θέλει να χάνει χρόνο. Δεν θέλει να χάνει ενέργεια. Δεν θέλει να χάνει γενικά.

Έχει μια γείωση αλλά ταυτόχρονα είναι άπιαστος σαν να μην είναι από αυτό τον κόσμο.

Έχει κάτι από τη φωτιά της Κρήτης,  τον αέρα της Ελλάδας, κάτι από λάβρα παλλικαρίσια.

Ο Αντώνης είναι αυτό που βλέπεις. Και που αγγίζεις. Αλλά που δεν μπορείς να φτάσεις.

ΥΓ. Κρήτη σε ευχαριστούμε από καρδιάς. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλη την ομάδα μας, σε αυτόν τον σπάνιο κόσμο που γνωρίσαμε στα Χανιά. Το μεγαλύτερο «ευχαριστώ» όμως ανήκει σε σένα Αντώνη.

Γιατί βλέπουμε τον ίδιο ουρανό.

Με αγάπη

Ε

Αντώνης Τσαπατάκης – Safe Water Sports

O Παραολυμπιονίκης κολύμβησης Αντώνης Τσαπατάκης / Antonis Tsapatakis Paralympic Champion και πρεσβευτής της Safe Water Sports, μέσα από μία αυτοβιογραφική μικρού μήκους ταινία, εμπνέει, δίνει σε όλους μας δύναμη και θάρρος, ενώ μοιράζεται την αξία της ασφάλειας, το δικό του απόσταγμα ζωής. Με πυξίδα το μπλε της Κρήτης και των Χανίων, εξηγεί σε όλους πως μία ήττα περιλαμβάνει πάντα και μία νίκη. Γιατί όμως τελικά να μην έχουμε ασφάλεια και να νικάμε πάντα; Σκηνοθεσία-κάμερα: Στάμος Μπιρσίμ Διευθ. παραγωγής- σενάριο/κείμενα: Ευτυχία Φράγκου Technical manager & sound: Φάνης Γκουντινάκης Μοντάζ: Χριστίνα ΒαμβακάColour Correction: Ana StanojevicΒοηθός παραγωγής: Αριάδνη ΣαραντάρηSound mixing: Γιώργος Σιμάτος Copyright: SWS #safewatersports #wearesafe

Gepostet von Safe Water Sports am Mittwoch, 12. Juni 2019

O Παραολυμπιονίκης κολύμβησης Αντώνης Τσαπατάκης / Antonis Tsapatakis Paralympic Champion και πρεσβευτής της Safe Water Sports, μέσα από μία αυτοβιογραφική μικρού μήκους ταινία, εμπνέει, δίνει σε όλους μας δύναμη και θάρρος, ενώ μοιράζεται την αξία της ασφάλειας, το δικό του απόσταγμα ζωής.

Με πυξίδα το μπλε της Κρήτης και των Χανίων, εξηγεί σε όλους πως μία ήττα περιλαμβάνει πάντα και μία νίκη. Γιατί όμως τελικά να μην έχουμε ασφάλεια και να νικάμε πάντα;

Σκηνοθεσία-κάμερα: Στάμος Μπιρσίμ
Διευθ. παραγωγής- σενάριο/κείμενα: Ευτυχία Φράγκου
Technical manager & sound: Φάνης Γκουντινάκης
Μοντάζ: Χριστίνα Βαμβακά
Colour Correction: Ana Stanojevic
Βοηθός παραγωγής: Αριάδνη Σαραντάρη
Sound mixing: Γιώργος Σιμάτος
Copyright: SWS
#safewatersports#wearesafe

 

 

 

Related Posts