Απο την

Ταξίδι στην Κούβα: Εισαγωγή (Μέρος Α’)

Το σπάνιο μαργαριτάρι της Καραϊβικής.

Ένα σπάνιο μείγμα από “μπαχάρια” από όλο τον κόσμο.

Ισπανοί, Αφρικανοί, Κινέζοι, Αμερικανοί… Φυλές από όλο τον πλανήτη στο πιο πολύχρωμο μείγμα.

Αυτό είναι η Κούβα. Το συνονθύλευμα των ανθρώπων της, το ατελείωτο αίμα που χύθηκε και που πότισε αυτό τον τόπο.

Οι χώρες που την ήθελαν υποτελή τους. Οι πολιτικοί που την βίασαν. Οι μαφιόζοι που την “στράγγιξαν”. Το ρούμι και τα πούρα που “ποτίζουν” τα σώματα.

Οι παραδόσεις της. Οι θρησκείες της. Οι μουσικές της. Οι κραυγές των σκλάβων, ο βουβός πόνος της πιο αχρείας εκμετάλευσης που ακόμα σχίζει τα βουνά.

Το αέναο ταξίδι της και η πορεία της προς την ανεξαρτησία και την ελευθερία.

Την Κούβα θα την ζήσεις με τον τρόπο που θες εσύ. Εμείς δεν είμαστε του all-inclusive και των τουριστικών πακέτων. Αν θέλεις να ζήσεις την πραγματική εμπειρία μπορείς να συνεχίσεις να διαβάζεις…

Το ταξίδι στην Κούβα το έχω χωρίσει σε 5 άρθρα:

Σε μια εισαγωγή, σε ένα άρθρο για την Κούβα μέσα από τα λόγια των ντόπιων και αμέσως μετά ακολουθούν 3 άρθρα: για την Havana, το Trinidad και το Cienfuegos.

—————————————————————————————————————————-

Εμείς με την παρέα μου επιλέξαμε να γίνουμε ένα με τον λαό. Μπήκαμε σε σχολεία, σε νοσοκομεία, σε casa particularas, σε εργοστάσια πούρου, πήγαμε στο θρυλικό μαγαζί με πούρα εκεί όπου πήγαινε ο Churchill, ήπιαμε mojitos “μαζί” με τον Hemingway, μείναμε στο δωμάτιο του Sinatra στο θρυλικό Hotel Nacional, σε αυτό ακριβώς που ήταν δίπλα στη μαφία.

Μπήκαμε σε  δήμοσια μάρκετ, πληρώσαμε με κουπόνια, βιώσαμε το σύστημα και όλα τα παράδοξα αυτού του κόσμου.

Διασχίσαμε τη χώρα με αυτοκίνητο. Χαθήκαμε στους δρόμους. Χορέψαμε salsa χωρίς να υπάρχει αύριο. Ακουμπήσαμε με αγάπη αυτόν τον λαό.

Μιλήσαμε με πάρα πολλούς ντόπιους. Παντού. Με καμαριέρες, σερβιτόρους, ιδιοκτήτες, οδηγούς ταξί, παιδιά… (Το δημοσιογραφικό ίσως δαιμόνιο..)

Αποφασίσαμε να προσλάβουμε έναν ξεναγό καθεστωτικό και την επόμενη μέρα μια ξεναγό αντικαθεστωτική.

Θέλαμε τόσο να λύσουμε τον καλά κρυμμένο γρίφο της Κούβας. Και κυρίως πατήσαμε το πόδι μας έχοντας την καρδιά μας και τα μάτια μας ανοιχτά. Ανοιχτά για να δεχτούμε πως αυτό που για εμάς είναι αυτονόητο για κάποιους άλλους είναι το ζητούμενο και για κάποιους άλλους ίσως και απευκταίο.

Η Κούβα δεν σου χαρίζεται και ούτε σου ανοίγεται μεμιάς. Η Κούβα είναι σαν τις αγάπες τις μεγάλες και το καλό κρασί. Θέλουν το χρόνο τους.

Όταν όμως θα σου ανοίξει την αγκαλιά της, τότε θα είναι για πάντα.

Τι πρέπει να γνωρίζεις για την Κούβα:

Από τη μία αυτή η σπάνια «latin» ομορφιά που σου κόβει την ανάσα, το “παρθένο” του τοπίου, η έλλειψη όλων των γνωστών εταιριών και της παγκοσμιοποίησης, -όπως τη βιώνουμε εμείς- και από την άλλη οι ελλειπείς υποδομές, η κατάρρευση των κτιρίων, το αμερικανικό “εμπάργκο” που στράγγιξε την Κούβα και τα παράδοξα του καθεστώτος…

1.Η Κούβα είναι ένα ταξίδι ζωής. Διάβασε όσο περισσότερο μπορείς, δες ταινίες, ντοκυμαντέρ, προετοιμάσου για ένα από τα πιο συγκλονιστικά σου ταξίδια:

Ένα από τα πιο αξιόλογα ντοκυμαντέρ είναι το The Cuba Libre που θα βρεις στο Netflix:

https://www.netflix.com/title/80109535

Ένα συγκλονιστικό ντοκυμαντέρ 10 επεισοδίων για όλα όσα συνέβησαν στην Κούβα, από τον Κολόμβο, τον Μπατίστα, την επανάσταση του 1959 μέχρι και την Κούβα του σήμερα.

Συγκλονιστικό είναι επίσης  και το Patria O Muerte: Cuba, Fatherland or Death(2016) για την Κούβα τoυ σήμερα.

https://www.youtube.com/watch?v=ABd2A9zzLpg

…Στα 16 μου είδα τον Νονό για πρώτη φορά. Έτσι την Κούβα την γνώρισα μέσα από τα μάτια του Godfather (αν και χρόνια μετά έμαθα ότι τα αποσπάσματά αυτά είχαν κινηματογραφηθεί στον Άγιο Δομήνικο)…

Να δεις οπωσδήποτε:

-Τhe twelve chairs (1962)

-Death of a bureaucrat

-Buena Vista Social Club (1999)

-Strawberry and chocolate (1993)

-Guantanamera (1995)

-Che -Part 1&2 (2008)

-Suite Habana (2003)

-Fidel (2002)

2. Τα βιβλία που πρέπει να διαβάσεις..

-Norberto Fuentes: Η αυτοβιογραφία του Φιντέλ Κάστρο (Πατάκης)

-Ernest Hemingway: Ο γέρος και η θάλασσα ( Aριστουργηματικό παραμύθι/ εκτυλίσσεται στο Γκολφ Στριμ στα ανοικτά της Αβάνας, είναι η ιστορία ανάμεσα σε ένα γέρο, ένα αγόρι και έναν πελώριο ξιφία. Μια ιστορία θάρρους και διαρκούς αγώνα, όπου η ελπίδα αναζωπυρώνεται μέσα στην πιο βαθιά μιζέρια…)

-Tom Miller: Trading with the Enemy

-33 στροφές (εκδόσεις Ικαρος, 2016) του Κάνεκ Σάντσες Γκεβάρα/ Από τον εγγονό του Τσε Γκεβάρα «Η κριτική μου στο καθεστώς της Κούβας δεν έχει να κάνει με το ότι είναι κομμουνιστική χώρα, αλλά με το ότι δεν είναι…Από τον νεαρό επαναστάτη έως τον γηραιό τύραννο η απόσταση είναι ένα αγεφύρωτο χάσμα».

-DK Eyewitness Travel Guide: Cuba, by DK Publishing

3. Θεωρητικά τα κινητά λειτουργούν….

Μέχρι και τον Απρίλιο του 2018 που εγώ ήμουν στην Κούβα, μπορώ να σε διαβεβαιώσω πως τα κινητά δεν λειτουργούσαν.

Αν είναι απαραίτητο να είσαι συνδεδεμένος η καλύτερη λύση είναι να προμηθευτείς μία τοπική κάρτα SIM.

Δεν θα έχεις ίντερνετ αλλά δεν θα έχεις ούτε σήμα για να πραγματοποιήσεις κλήσεις. (Πρόσβαση στο ίντερνετ θα εξασφαλίσεις μόνο στα ξενοδοχεία, όπου θα προμηθεύεσαι ειδικές κάρτες συγκεκριμένης χρονικής διάρκειας).

Αλλά αυτή η τηλεφωνική απομόνωση θα αποτελέσει από τα ωραιότερα κομμάτια του ταξιδιού σου. Θα νιώσεις την απόλυτη απελευθέρωση του να μην μπορεί να σε εντοπίσει κανείς. Και του να μην μπορείς να βρεις και εσύ κανέναν. Απόλαυσέ το. Είναι μια άλλη “ρετρό” ζωή και θα συνειδητοποιήσεις πόσο σου έχει λείψει.

Η Κούβα είναι από τα λίγα σημεία του πλανήτη που θα το βιώσεις.

Το τελευταίο κάστρο της απόλυτης ψηφιακής απεξάρτησης…

4. Υπάρχουν 2 νομίσματα. Τα CUC (Convertibles- για τους τουρίστες/ 1 CUC=1$) και τα Pesos για τους ντόπιους..

Απαγορεύεται αυστηρά να έχεις pesos.

Το διπλό νόμισμα της Κούβας είναι ακριβώς όπως και η διπλή πραγματικότητά της και τα 2 πρόσωπά της. Το παράδοξο που περπατάει χέρι- χέρι με τους Κουβανούς μέσα στο χρόνο. 

-Έχε πάντα μετρητά. Με το που φτάσεις στο αεροδρόμιο της Αβάνας, κατευθύνσου στην τράπεζα που είναι ακριβώς δίπλα και πιάσε στα χέρια σου τα πρώτα CUC!

Μην βασιστείς στο πλαστικό χρήμα, ο απόλυτος «βασιλιάς» είναι τα μετρητά! Κάποια ξενοδοχεία αρχίζουν δειλά- δειλά να δέχονται κάρτες αλλά θα σε χρεώσουν με μεγαλύτερη τιμές και δεν είναι σίγουρο ότι θα μπορέσεις να εξυπηρετηθείς.

Πέρα από CUC καλό είναι να έχεις και δολάρια. Ότι και αν συμβεί (σε έκτακτη ανάγκη όλοι δέχονται τον «πράσινο» χρυσό).

5. Κεφάλαιο μετακίνηση: Τα λεωφορεία δεν είναι τόσο αξιόπιστα. Ο βασιλιάς όλων είναι τα ταξί. Μην λυπηθείς ούτε ένα CUC για αυτά τα υπέροχα Chevrolet του 50. (Πλέον έχει και κάποια σύγχρονα ταξί αλλά δεν έχεις κανέναν λόγο να τα επιλέξεις.)

Πόσο κοστίζει; Ταξίμετρα δεν υπάρχουν.

Απλά λες στον οδηγό που θέλεις να σε πάει και θα σου πει μια τιμή. Κάνε παζάρια.

Δεν ξέρω σε πόσα vintage taxi μπήκα. Σε άπειρα. Τα λάτρεψα. Νύχτα και μέρα, ήταν η απόλυτη φαντασίωση. Όλα σχεδόν cabrio. Παίζουν Κουβανική μουσική, οδηγούν και πιστεύουν στον δικό τους Θεό και είναι κομμάτι της πιο ωραίας αλητείας.

6. Στην κρίσιμη ερώτηση: “Αξίζει να νοικιάσω αυτοκίνητο;”.

Αν αυτή είναι η πρώτη σου φορά στην Κούβα, αν δεν μιλάς ισπανικά και αν δεν έχεις κάποιον Κουβανό στην παρέα σου. Τότε ΟΧΙ. Μπορεί τα αυτοκίνητα να είναι έργα τέχνης εδώ, αλλά σε περίπτωση ατυχήματος μπορεί να κολλήσεις για μέρες με τις συνεννοήσεις με την αστυνομία και τις ασφαλιστικές (συνέβη σε φίλους). Μπορείς να κανονίσεις όσα road trips θέλεις με προσωπικό οδηγό. Είναι η καλύτερη και πιο ασφαλής λύση.

7. Οι παραλίες είναι υπέροχες. Αλλά αξίζει να βιώσεις την πραγματική Κούβα. Αυτή η μετέωρη απόκοσμη πραγματικότητα με όλα αυτά τα παράδοξα του καθεστώτος θα παρέλθει, ενώ οι παραλίες θα είναι για πάντα εκεί.

8. Μην πληρώνεις ΠΟΤΕ και κανέναν προκαταβολικά. Η Κούβα ζει τη μετάβαση της. Θα νιώσεις πολλές φορές να σε εκμεταλλεύονται. Να σε χρεώνουν υπέρογκα χωρίς λόγο ενώ θα διαπιστώσεις πως οι τιμές δεν ανταποκρίνονται στην ποιότητα. Και ναι, οι τιμές αγγίζουν σχεδόν επίπεδα Ευρώπης. Η “τουριστική” οικονομία κινείται με αυτούς τους όρους, την ίδια στιγμή που ένας δάσκαλος αμείβεται με 16 δολάρια το μήνα. Αυτό το χάσμα έχει κάνει τους Κουβανούς άπληστους στο κομμάτι των χρεώσεων. Δείξε πως γνωρίζεις.

Κάνε παζάρια. Μην ντρέπεσαι. Το θέλουν και εκείνοι. Θα αρχίσουν να σε σέβονται περισσότερο. Θα σε θεωρήσουν δικό τους.

9. Η Κούβα είναι ασφαλής. Δεν νιώσαμε ούτε στιγμή άβολα ή περίεργα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να είσαι πάντα σε εγρήγορση. 

10. Το πιο σημαντικό. Βγάλε το ρολόι σου. Έχε το κινητό σου κλειστό (ούτως ή αλλως δεν θα λειτουργεί). Φόρεσε τα πολύχρωμά σου. Πάρε τη φωτογραφική μηχανή και ξεκίνα για να γνωρίσεις τη μετέωρη Κούβα. Σε περιμένει…. 

(Συνεχίζεται)

 

Με αγάπη

E

Ανακάλυψε τον κόσμο του We Are What We Do! 

Ακολούθησέ μας στο Instagram, στο Facebook και στο Twitter!

-Όλες οι φωτογραφίες και τα κείμενα αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του We Are What We Do/ Ευτυχία Φράγκου